سیاست مبهم دولت پزشکیان در حوزه ارز دارو به افزایش فشار بر بیماران انجامیده است
روزنامه پیام ما گزارش داد سیاست مبهم دولت مسعود پزشکیان درباره سرنوشت ارز ترجیحی دارو نگرانی گستردهای درباره افزایش هزینهها و فشار مضاعف بر بیماران ایجاد کرده است.
روزنامه پیام ما گزارش داد سیاست مبهم دولت مسعود پزشکیان درباره سرنوشت ارز ترجیحی دارو نگرانی گستردهای درباره افزایش هزینهها و فشار مضاعف بر بیماران ایجاد کرده است.
بر اساس این گزارش که شامگاه شنبه دوم اسفند با عنوان «درد بیدرمان گرانی دارو» منتشر شد، هرگونه تغییر احتمالی در نرخ ارز دارو میتواند بهطور مستقیم بر وضعیت بیماران اثر بگذارد و در این شرایط، چشمانداز مبهم قیمت دارو برای سال آینده به نگرانیها در میان بیماران و کارشناسان حوزه سلامت دامن زده است.
پیام ما نوشت هرچند فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت جمهوری اسلامی، پیشتر اعلام کرد هنوز تصمیم جدیدی در خصوص ارز دارو اتخاذ نشده، اما بر پایه گزارشها، «سرنوشت ارز ۲۸۵۰۰ تومانی دارو به اما و اگر رسیده است».
یونس عرب، مدیرعامل انجمن تالاسمی، در مصاحبه با این روزنامه، با اشاره به افزایش چندبرابری قیمت داروهای بیماران خاص گفت برخلاف اظهارات مقامهای حکومت، «شواهد میدانی و تصمیمهایی که طی ماههای گذشته گرفته شده، نشان میدهد حذف تدریجی ارز ترجیحی دارو در حال اجراست».
عرب به چالشهای جدی شهروندان ایرانی در تامین هزینههای دارو پرداخت و هشدار داد دولت تاکنون «برنامه روشنی» درباره نحوه مدیریت سهم پرداختی خانوارها پس از حذف ارز ترجیحی ارائه نکرده و این ابهام بر نگرانیها افزوده است.
پیام ما به نقل از مدیرعامل انجمن تالاسمی اضافه کرد: «تاخیر در تخصیص ارز به برخی داروهای حیاتی طی ماههای گذشته، خطر کمبود داروهای استراتژیک را افزایش داده و فاصله زمانی میان تخصیص ارز و رسیدن دارو به بیماران طولانی است.»
در سالهای اخیر، پیامدهای بحران اقتصادی، فساد و سوءمدیریت ساختاری به بخش درمان نیز سرایت کرده و کارآمدی پوشش بیمهای، بهویژه برای اقشار کمبرخوردار، تضعیف شده است؛ بهگونهای که بیماران ناچارند سهم قابل توجهی از هزینههای درمان را خود پرداخت کنند.
آزادسازی نرخ ارز و تشدید چالشهای بیمهها
همایون سامهیح، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، در مصاحبه با پیام ما به سیاستهای ارزی مبهم دولت در حوزه دارو اشاره کرد و گفت در بودجه ۱۴۰۵، حدود سه میلیارد دلار برای دارو و تجهیزات پزشکی تخصیص داده شده، اما «مشخص نیست این مبلغ با چه نرخی محاسبه و چگونه توزیع میشود».
او اضافه کرد: «درصورت آزادسازی ارز، بیمهها با چالشهای مالی جدیتری روبهرو خواهند شد و اگر مطالبات داروخانهها بهموقع پرداخت نشود، این مساله زنجیروار بر تولیدکنندگان و کل صنعت دارو اثر منفی میگذارد».
هادی احمدی، سخنگوی انجمن داروسازان ایران، نیز در گفتوگو با پیام ما هشدار داد فشارهای اقتصادی در کشور بهحدی رسیده است که برخی بیماران ناچارند داروهای خود را بهصورت ناقص تهیه یا حتی روند درمان را نیمهکاره رها کنند.
بحران اقتصادی ناشی از ناکارآمدی جمهوری اسلامی بهویژه در ماههای اخیر آینده سلامت و درمان کشور را با تهدید جدی روبهرو کرده است.
طاهر موهبتی، معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت بهداشت، یکشنبه سوم اسفند از بدهی انباشته ۱۸۰ هزار میلیارد تومانی نظام سلامت ایران خبر داد و اذعان کرد هرچند «تسویه بدهیهای بیمهای» در دستور کار قرار دارد، اما علیرغم پیشبینی بودجه ۸۰ هزار میلیارد تومانی، تنها یکهشتم این مبلغ محقق شده است.
۲۴ آذر، پرویز احمد پنجکی، عضو کانون عالی بازنشستگان تامین اجتماعی، هشدار داده بود افزایش هزینههای درمان و ناکارآمدی بیمههای پایه و تکمیلی، بسیاری از بازنشستگان و سالمندان را در موقعیتی قرار داده که برای ادامه درمان، ناچار به فروش خانه و داراییهای خود شدهاند.
برخی رسانهها در ایران گزارش دادند فروشگاه جینوست در خیابان فرشته تهران، شنبه ۱۹ مهر و پس از برگزاری جشنی در ۱۸ مهر و انتشار ویدیوهای آن، بهدست نیروی انتظامی پلمب شد.
وبسایت خبری «آسیانیوز ایران» با اشاره به این اقدام نوشت که به نظر میرسد این برخورد، صرفا یک واکنش مقطعی نیست، بلکه بخشی از یک کارزار بزرگتر برای «کنترل بیشتر بر فضای اجتماعی، مقابله با نمایش ثروت و اجرای سختگیرانهتر قوانین» است.
بسیاری از کسبوکارها نگران تاثیر این سیاست تازه بر معیشت، سلامت روان شهروندان و زندگی اجتماعی آنها هستند.
فشار اقتصادی حکومت بر مردم و استفاده از آنها برای سرکوب
در هفتههای اخیر فشار حکومت بر کسبوکارها و شهروندان به دلیل سرپیچی از قانون حجاب اجباری، رقص و سرو مشروبات الکلی افزایش چشمگیری پیدا کرده است. از جمله، در پی انتشار ویدیوهایی از برگزاری جشنی در جزیره کیش با عنوان «قهوهپارتی» در رسانههای اجتماعی، دادستان عمومی و انقلاب کیش، از تشکیل پرونده و بازداشت برگزارکنندگان آن خبر داد.
یکی از زنان کافهداری که تجربه برخورد عوامل انتظامی با چنین جشنهایی را دارد به ایراناینترنشنال گفت شاهد بوده که مقامات در بعضی موارد از افراد بازداشتشده - بدون توجه به موقعیت مالیشان - وثیقه چند میلیاردی دریافت کرده و آنها را از کار کردن منع کردهاند.
او افزود بر اساس مشاهداتش بر این باور است که حساسیت بیشتری روی تجمعات تفریحی با حضور جوانها و نسل زد وجود دارد و نیروهای امنیتی با چنین رویدادهایی خشنتر برخورد میکنند.
مقامهای جمهوری اسلامی همواره چنین جشنهایی را «برخلاف شئونات اسلامی» و «هنجارشکنی» توصیف کرده و به نظر میرسد نگران الگوبرداری کسبوکارها از یکدیگر در این زمینهاند.
در ماههای اخیر ویدیوهایی از صاحبان چندین کافه در دزفول و قم در رسانههای اجتماعی منتشر شده که در آن در سخنانی شبیه به اعتراف اجباری یا به دلیل برگزاری جشن همراه با رقص و موسیقی، از مسئولان عذرخواهی و ابراز ندامت میکنند یا از مشتریان خود میخواهند برای جلوگیری از پلمب شدن، حجاب را رعایت کنند.
کارمند یک کافه در تهران به ایراناینترنشنال گفت مقامهای جمهوری اسلامی تلاش میکنند با فشار بر صاحبان کسبوکارها و تهدید به برخورد و پلمب اماکن، مردم را در برابر هم قرار دهند و از آنها به عنوان وسیلهای برای سرکوب و سانسور خودشان و زنان استفاده کنند.
پلمب به مثابه ابزار فشار سیاسی
از طرف دیگر، شواهد و گزارشهای رسیده حاکی است حکومت از بستن کسبوکارها برای انتقامگیری از مخالفانش هم استفاده میکند.
اطلاعات و گزارشهای رسیده به ایراناینترنشنال نشان میدهند دستکم در دو مورد، کسبوکار شهروندان به دلیل فعالیت سیاسی خود آنها یا نزدیکانشان و با هدف اعمال فشار بر افراد، به دستور نهادهای حکومتی در تهران پلمب شدهاند.
این برخورد در گذشته هم سابقه داشته و به عنوان مثال در آذر ۱۴۰۱ و همزمان با اعتراضات سراسری در خیزش «زن، زندگی، آزادی»، اداره اماکن برای توقف اعتصاب در شهرهای مختلف کردستان و نیز در ایلام و کرمانشاه، مغازه کسبهای را که در اعتصاب شرکت کرده بودند، پلمب کردند.
کارمند یک کافه در مشهد به ایراناینترنشنال گفت حکومت فکر میکند با پلمب و بازداشت، باقی رستورانها و کافهها را «از برگزاری ایونت» بازمیدارد اما تعداد این رخدادها روز به روز بیشتر میشود و در نهایت حتی پلمب هم کارگر نیست و مراسم بسیاری از چشمش در میرود.
او افزود: «غول از چراغ جادو بیرون آمده و دیگر به آن برنمیگردد.»
مردم چه میگویند؟
رسانههای اجتماعی از جمله ایکس و اینستاگرام سرشار از روایت شهروندان از پلمب شدن کسبوکارها و فشار اجتماعی بر زنان برای حجاب اجباریاند.
گروهی از زنان با اشاره به پلمب کافه و رستورانها و جریمههای موجود، بر این باورند تنها زمانی میتوان گفت حجاب اجباری در ایران برچیده شده که زنان بتوانند آزادانه با پوشش دلخواه خود در مدرسه، دانشگاه، محل کار و اماکن دولتی حاضر شوند و مدارک هویتی بدون حجاب اجباری داشته باشند.
برخی دیگر از زنان هم با اشاره به فشار موجود بر آنها در محل کار برای حجاب اجباری، میگویند حجاب آزاد نشده، بلکه حکومت بهدلیل شجاعت زنها در سرپیچی از قانون حجاب اجباری و همچنین ترس از اعتراضات مردم بهخاطر فشارهای اجتماعی و شرایط سخت معیشتی، مستاصل شده است.
در کشوری با فرهنگ طولانی قهوهخانهداری در کنار نبود فضاهای تفریحی کافی و آزادیهای اجتماعی، کافهها جزو معدود مکانهای مورد علاقه جوانها برای جمع شدن و تنفساند.
فشار بر کافهها و رستورانها بر سر حجاب و بگیر و ببند زنان، ممکن است باعث جرقه خوردن دور جدید اعتراضات ضدحکومتی در ایران بشود.
