یافته‌های یک گزارش می‌گوید [حکومت] ایران با ایجاد نظامی سه‌لایه برای مدیریت عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز، ضمن معاف کردن هند از پرداخت عوارض، هزینه‌های سنگینی بر نفتکش‌های مرتبط با چین تحمیل کرده و همین امر به کاهش چشمگیر صادرات نفت عربستان سعودی به بازار چین انجامیده است.
وب‌سایت «هاوس آو سعود» در گزارشی نوشت که [حکومت] ایران از اواسط ماه مه، با راه‌اندازی نهادی موسوم به «نهاد مدیریت آبراه خلیج فارس» (PGSA)، نظام جدیدی برای مدیریت تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز ایجاد کرده که به‌جای بستن کامل این آبراه، عبور و مرور را بر اساس ملاحظات سیاسی و اقتصادی طبقه‌بندی می‌کند.
بر اساس این گزارش، کشتی‌های مرتبط با چین برای انتقال نفت خام عربستان سعودی از تنگه هرمز باید تا دو میلیون دلار برای هر سفر پرداخت کنند، در حالی که نفتکش‌های دارای پرچم هند از این هزینه معاف شده‌اند. نویسنده گزارش معتقد است این سیاست به یکی از عوامل اصلی کاهش بیش از ۶۰ درصدی صادرات نفت عربستان سعودی به چین از زمان آغاز جنگ ایران در سال ۲۰۲۶ تبدیل شده است.
به نوشته این گزارش، ساختار جدید اعمال شده توسط حکومت ایران سه سطح متفاوت را شامل می‌شود: معافیت کامل برای برخی کشورها از جمله هند، عراق و پاکستان؛ دریافت عوارض از ناوگان‌های مرتبط با چین و برخی کشتی‌های موسوم به «ناوگان سایه»؛ و در نهایت اعمال فشارهای امنیتی و اقتصادی علیه کشتی‌هایی که حاضر به پرداخت هزینه یا تبعیت از مقررات جدید نباشند.
گزارش می‌گوید هند توانسته از طریق مذاکرات دوجانبه با تهران، امتیاز عبور بدون پرداخت عوارض را به دست آورد. به گفته نویسنده، این رویکرد نشان‌دهنده تغییر محسوسی در سیاست دهلی‌نو نسبت به ایران در مقایسه با سال ۲۰۱۹ است؛ زمانی که هند تحت فشار تحریم‌های آمریکا واردات نفت از ایران را متوقف کرده بود.
در عین حال، گزارش تاکید می‌کند که این معافیت دائمی یا تضمین‌شده نیست. نویسنده به حادثه‌ای در آوریل ۲۰۲۶ اشاره می‌کند که طی آن نیروهای دریایی سپاه پاسداران به سوی دو کشتی هندی شلیک کردند؛ اقدامی که به گفته او نشان داد نهادهای نظامی حکومت ایران می‌توانند مستقل از توافق‌های دیپلماتیک عمل کنند.
این گزارش همچنین می‌گوید عربستان سعودی برای حفظ صادرات نفت به هند، بخش عمده‌ای از صادرات خود را از طریق خط لوله شرق-غرب و بندر ینبع در ساحل دریای سرخ هدایت کرده است. با این حال، ظرفیت این خط لوله برای انتقال کل تولید نفت عربستان سعودی کافی نیست و حدود ۲.۵ میلیون بشکه در روز همچنان به مسیر هرمز وابسته باقی مانده است.
به نوشته هاوس‌آو‌سعود، بیشترین آسیب متوجه صادرات عربستان سعودی به چین شده است. گزارش با استناد به داده‌های بازار نفت نوشته که خرید نفت عربستان توسط پالایشگاه‌های چینی، از جمله شرکت سینوپک، به شدت کاهش یافته و بخشی از این تقاضا به سمت نفت روسیه منتقل شده است. نویسنده علت این تغییر را افزایش هزینه‌های حمل‌ونقل، عوارض عبور از هرمز، هزینه‌های بیمه جنگی و خطر تحریم‌های ثانویه آمریکا عنوان می‌کند.
در بخش دیگری از گزارش آمده است که وزارت خزانه‌داری آمریکا در هفتم خرداد «نهاد مدیریت آبراه خلیج فارس» را در فهرست تحریم‌های خود قرار داده است. به اعتقاد نویسنده، این اقدام می‌تواند کشورهایی مانند هند را با چالش‌های حقوقی و مالی تازه‌ای روبه‌رو کند؛ زیرا حفظ توافق‌های عبور با [حکومت] ایران ممکن است مستلزم تعامل با نهادی باشد که اکنون تحت تحریم آمریکا قرار دارد.
گزارش در پایان نتیجه می‌گیرد که [حکومت] ایران به جای مسدود کردن کامل تنگه هرمز، مدلی را طراحی کرده که امکان اعمال فشار انتخابی بر برخی کشورها و مسیرهای تجاری را فراهم می‌کند. نویسنده معتقد است این سیاست بیش از همه صادرات نفت عربستان سعودی به چین را هدف قرار داده و می‌تواند پیامدهای بلندمدتی برای بازار انرژی منطقه داشته باشد.
