قطع آب و برق بار دیگر زندگی شهروندان را مختل کرد

در حالی که مقام‌های جمهوری اسلامی کاهش ذخایر آبی، افزایش مصرف و فشار بر شبکه برق را عامل این وضعیت معرفی می‌کنند، اما بسیاری از شهروندان شرایط موجود را نتیجه ناکارآمدی حکومت و سال‌ها فرسودگی زیرساخت‌ها می‌دانند.

پیام‌های ارسالی از خوزستان، ایلام، لرستان، آذربایجان شرقی، البرز، تهران و استان‌های دیگر نشان می‌دهند قطعی‌های چندساعته آب و برق از همین روزهای ابتدای تابستان آغاز شده و زندگی روزمره مردم را مختل کرده است.

یک شهروند از خوزستان، استانی که بخش مهمی از برق کشور را تولید می‌کند، در پیامی به ایران‌اینترنشنال نوشت: «با شروع اولین روز تابستان و ثبت دمای بالای ۵۰ درجه در خوزستان، قطعی‌های برنامه‌ریزی‌شده برق هم استارت خورده و برق استانی را که دو برابر نیاز خودش برق تولید می‌کند، هر روز قطع می‌کنند.»

شهروندان ساکن شهرهای مختلف استان ایلام نیز از چهار ساعت قطع برق در دمای ۴۶ درجه خبر دادند.

مخاطبی هشدار داد اگر خاموشی‌ها ادامه پیدا کند، مسئولان با «جمعیت مردم معترض و خشمگین» روبه‌رو خواهند شد.

شهروندی ساکن برجی ۱۴ طبقه در پردیس تهران، از چهار ساعت قطع برق در میانه روز خبر داد و نوشت: «بدون آسانسور چطور ما این طبقات را با پله رفت‌وآمد کنیم؟»

شماری دیگر از شهروندان نیز اشاره کردند نبود دسترسی به آسانسور در گرمای تابستان برای بسیاری از سالمندان و خانواده‌ها بحرانی مضاعف است.

بحران آب و خاموشی

در کنار قطع برق، روایت‌های متعددی درباره قطع آب نیز به دست ایران‌اینترنشنال رسیده است.

مهدی مسائلی، دبیر سندیکای صنعت برق، اواسط اردیبهشت سال گذشته گفته بود وقتی برق نیست، آب هم نداریم چون پمپ قطع می‌شود.

همان زمان برخی شهروندان، قطع روزانه برق را برابر با «فلج شدن» زندگی مردم خواندند.

با تداوم بحران انرژی در سال جاری، چند شهروند از بومهن گفتند در هفته گذشته تنها دو روز و آن هم برای چند ساعت به آب دسترسی داشته‌اند.

مخاطبی در همین زمینه نوشت: «در خانه فرد بیمار داریم. دیگر نمی‌دانیم باید دردمان را به چه کسی بگوییم.»

ساکنان شهریار نیز از سه روز قطعی آب خبر دادند و گفتند تماس با اداره آبفا نتیجه‌ای جز دریافت کد پیگیری و شنیدن پیام‌های ضبط‌شده نداشته است.

از شهر قدس در غرب تهران نیز چندین پیام مشابه دریافت شده است.

شهروندان گفتند آب از ساعت سه بعدازظهر تا هفت صبح قطع بوده و مردم برای ساعت‌های طولانی از ابتدایی‌ترین نیاز زندگی محروم مانده‌اند.

یکی از ساکنان این منطقه نوشت: «آب یک نیاز اولیه است، نه یک خدمت لوکس.»

مقام‌های جمهوری اسلامی کمبود منابع آبی، کاهش ذخایر سدها و افزایش مصرف را از دلایل اصلی وضعیت موجود معرفی می‌کنند، اما بسیاری از شهروندان معتقدند مقام‌ها به جای پاسخگویی درباره سال‌ها سوءمدیریت و کمبود سرمایه‌گذاری، مسئولیت بحران را متوجه مردم می‌کنند و از آنان می‌خواهند مصرف خود را کاهش دهند.

بر اساس پیام‌های رسیده از شباب ایلام، آب این شهر سه روز کامل قطع بوده است.

از سوی دیگر، برخی شهروندان در پیام‌های خود، وضعیت فعلی را با ادعاهای مقام‌های جمهوری اسلامی درباره حمله به زیرساخت‌ها مقایسه کردند.

در یکی از این پیام‌ها آمده است: «لازم نبود کسی زیرساخت‌های انرژی را بزند. ناکارآمدی حکومت، آب را از ما گرفته و ما را به عصر حجر برگردانده. ما با گالن آب می‌آوریم.»

قبوض گران‌تر، خدمات کمتر

در کنار قطعی‌های گسترده، شهروندان از افزایش هزینه آب و برق نیز گلایه دارند.

یک شهروند از زنجان نوشت: «قبوض آب و برق را بی‌سر‌و‌صدا گران کردند، قطعی برق هم چند روز است شروع شده.»

از اهواز نیز گزارش شده مبلغ قبوض آب به حدی افزایش یافته که بسیاری از خانواده‌ها توان پرداخت آن را ندارند.

به گفته یک شهروند، اداره آب حاضر به قسط‌بندی بدهی‌ها نیست و این وضعیت می‌تواند به تضعیف بهداشت عمومی در گرمای شدید جنوب کشور منجر شود.

شهروند دیگری از جنوب ایران در پیامی به ایران‌اینترنشنال نوشت: «نه آب کافی هست و نه برق. در این گرمای شدید روزی چند ساعت برق را قطع می‌کنند. بنزین هم به‌سختی پیدا می‌شود، در حالی که بخش بزرگی از سوخت کشور از همین بنادر جنوب تامین می‌شود.»

بحرانی که سال‌هاست تکرار می‌شود

قطع آب و برق در ایران پدیده تازه‌ای نیست.

در سال‌های گذشته نیز شهروندان بارها با خاموشی‌های گسترده در تابستان و حتی زمستان روبه‌رو شده‌اند. در برخی سال‌ها، خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌شده از اردیبهشت‌ماه آغاز شده بود.

کارشناسان می‌گویند ریشه اصلی بحران را باید در فرسودگی زیرساخت‌ها و نبود سرمایه‌گذاری کافی جست‌وجو کرد.

به گفته آنان، جمهوری اسلامی از دهه ۱۳۹۰ تاکنون سرمایه‌گذاری متناسبی برای توسعه نیروگاه‌ها، نوسازی شبکه انتقال و توزیع برق و همچنین تقویت زیرساخت‌های آبی انجام نداده است.

نتیجه این روند، شبکه‌ای فرسوده است که با هر موج گرما یا سرما با کمبود ظرفیت روبه‌رو می‌شود.

به گفته شهروندان و کارشناسان، حکومت به جای حل ریشه‌ای بحران، سال‌هاست با قطع برق صنایع و مشترکان خانگی یا اعمال محدودیت در تامین آب، تلاش می‌کند کمبودها را از یک فصل به فصل بعد منتقل کند.