آمریکا چگونه می‌تواند مین‌های تنگه هرمز را پاک‌سازی کند؟

تلاش کنونی ایالات متحده برای پاک کردن تنگه هرمز از مین‌ها، بخشی از تلاش‌ها برای پایان دادن به اختلال در کشتی‌رانی در این آبراه است؛ اختلالی که از زمان حملات آمریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی، عرضه جهانی انرژی را به‌شدت کاهش داده است.

اما به گفته افسران سابق نیروی دریایی و متخصصان، در حالی که آمریکا می‌تواند از فناوری‌های مدرن‌شده برای شناسایی و خنثی‌سازی مین‌ها از راه دور بهره ببرد، پاک‌سازی یک آبراهه راهبردی مانند تنگه هرمز همچنان فرآیندی کند و چندمرحله‌ای خواهد بود.

ارتش آمریکا یک‌شنبه گذشته اعلام کرد که عملیات مین‌روبی را آغاز کرده و دو ناو جنگی را از تنگه هرمز عبور داده است، اما جزئیات کمی درباره تجهیزات مورد استفاده ارائه داد.

ارتش آمریکا همچنین اعلام کرد که نیروهای بیشتری، از جمله تجهیزات زیرآبی بدون سرنشین، در روزهای آینده به این عملیات خواهند پیوست.

ماه گذشته، رویترز به نقل از منابع آگاه گزارش داد که جمهوری اسلامی اخیرا چندین مین در تنگه هرمز مستقر کرده است و محل دقیق این مین‌ها به طور علنی مشخص نیست.

100%

دونالد ترامپ، رییس‌جمهوری ایالات متحده، اعلام کرده که تمامی کشتی‌های مین‌گذار جمهوری اسلامی غرق شده‌اند، اما خبرگزاری رویترز به‌نقل از برخی متخصصان نوشت این خطر وجود دارد که تهران دستگاه‌های بیشتری مستقر کند.

بر اساس گزارش این خبرگزاری، کاربرد مین‌ها موثر است زیرا این تجهیزات ارزان هستند و پاک‌سازی آنها پرهزینه است.

جان پنتریث، دریاسالار بازنشسته نیروی دریایی بریتانیا که اکنون مشاور نظامی است، به رویترز گفت: «حتی تهدید وجود یک میدان مین هم برای متوقف کردن کشتی‌ها، به‌ویژه کشتی‌های تجاری، کافی است».

نوسازی کارزار مین‌روبی

به‌طور سنتی، نیروی دریایی آمریکا به کشتی‌های مین‌روب سرنشین‌دار متکی بود که مستقیما وارد میدان‌های مین می‌شدند و با استفاده از ابزارهای مکانیکی که پشت کشتی کشیده می‌شدند، مواد منفجره را پاک‌سازی می‌کردند؛ گاهی نیز غواصان از این عملیات پشتیبانی می‌کردند. اکنون بخش زیادی از این کشتی‌های قدیمی از کار کنار گذاشته شده‌اند.

این کشتی‌ها در حال جایگزینی با شناورهای سبک‌تری به نام کشتی‌های رزمی ساحلی هستند که تجهیزات مدرن شکار مین را حمل می‌کنند، از جمله تجهیزات بدون سرنشین سطحی و زیرآبی نیمه‌خودکار و ربات‌های کنترل از راه دور که به نیروها اجازه می‌دهد از میدان مین فاصله بگیرند. نیروی دریایی آمریکا در حال حاضر سه فروند از این کشتی‌ها را در ماموریت دارد.

یکی از مقامات ارشد آمریکایی در اواخر ماه مارس به رویترز گفت که دو فروند از این کشتی‌ها در سنگاپور تحت تعمیر بودند. در آن زمان، توان مین‌روبی آمریکا در خاورمیانه شامل وسایل زیرآبی بدون سرنشین، چهار فروند از کشتی‌های سنتی، بالگردها و غواصان بود.

به گفته مقامات سابق دریایی و دیگر متخصصان، گمان می‌رود تهران چندین نوع مین دریایی در اختیار داشته باشد: مین‌های روی بستر دریا که هنگام عبور کشتی‌ها منفجر می‌شوند؛ مین‌های وصل شده به کف دریا که نزدیک سطح شناور می‌مانند؛ مین‌های شناور که آزادانه در آب حرکت می‌کنند؛ و مین‌های چسبنده که مستقیما به بدنه کشتی می‌چسبند.

رویترز نوشت که احتمالا عملیات آمریکا شامل جست‌وجوی مین‌ها با استفاده از وسایل سطحی و زیرآبی بدون سرنشین مجهز به حسگرها خواهد بود. هنگامی که یک شیء شبیه به مین شناسایی شود، داده‌ها معمولا به خدمه‌ای که خارج از میدان مین فعالیت می‌کنند منتقل می‌شود تا آن را شناسایی کنند. سپس تصمیم می‌گیرند که چگونه باید خنثی شود.

پولیتیکو نیز در مطلب دیگری در این زمینه نوشت که نیروی دریایی ایالات متحده یک ماموریت حیاتی جدید در تنگه هرمز دارد: اما ذخایر مین جمهوری اسلامی با وجود کاهش در جریان کارزار آمریکا و اسرائیل، به‌طور کامل نابود نشده است.

یک مقام آمریکایی که نامش فاش نشده به پولیتیکو گفت که سازمان اطلاعات نظامی آمریکا بر این باور است که برخی از این مین‌ها از پیش در دریا مستقر شده‌اند.

100%

با این حال، به نوشته این رسانه، تنها تهدیدهای جمهوری اسلامی علیه کشتی‌های تجاری کافی بود تا تنگه هرمز را مسدود کند و در پی آن بازارهای انرژی را دچار آشوب سازد.

پولیتیکو تاکید کرد: «اگر یک مین بتواند به یک کشتی تجاری آسیب بزند یا آن را نابود کند، تردد نفت‌کش‌ها حتی بیشتر کاهش خواهد یافت و بحران جهانی انرژی را تشدید خواهد کرد.»

عملیات مین‌روبی در شرایطی انجام می‌شود که بیش از ۱۲ ناو جنگی آمریکایی هم‌اکنون در منطقه حضور دارند و تعداد بیشتری نیز در راه است.

وظیفه اصلی این ناوها اجرای محاصره‌ای است که رییس‌جمهوری آمریکا، علیه کشتی‌رانی جمهوری اسلامی در داخل و اطراف خلیج فارس اعمال کرده است.