نمایشگاه دادخواهی «نیمکتهای خالی» در هانوفر آلمان برای ۲۳۰ دانشآموز کشته شده در دیماه
نمایشگاه دادخواهی «نیمکتهای خالی» جمعه و شنبه، ۲۲ و ۲۳ اسفند، در شهر هانوفر آلمان برگزار شد.
نمایشگاه دادخواهی «نیمکتهای خالی» جمعه و شنبه، ۲۲ و ۲۳ اسفند، در شهر هانوفر آلمان برگزار شد.
این نمایشگاه با مشارکت و همکاری «شبکه همبستگی معلمان، سندیکای آموزش و پرورش هانوفر، سازمان عفو بینالملل، کارگاه فرهنگی- سیاسی هانوفر، و کانون کنشگران دموکرات و سوسیالیست هانوفر» برگزار شد.
سعید تبریزی، از برگزارکنندگان نمایشگاه، به ایراناینترنشنال گفت: «تمرکز اصلی این نمایشگاه بر مستندسازی و دادخواهی برای ۲۳۰ دانشآموز بود که در جریان سرکوبهای خونین دیماه ۱۴۰۴ به قتل رسیدند.»
او افزود: «علاوه بر این، نمایشگاه با نگاهی جهانشمول، به سوگ و اعتراض در برابر مرگ کودکانی نشست که در پی بمبارانها و درگیریهای نظامی نیروهای آمریکا و اسرائیل جان خود را از دست دادهاند. پیام اصلی معترضان روشن بود: کودکان نباید قربانی رقابتهای سیاسی و نظامی شوند.»
بر اساس این گزارش، در مراسم افتتاحیه، شهردار هانوفر در سخنانی بر اهمیت حمایت از حقوق بشر تاکید کرد. از دیگر سخنرانان، مسئول سندیکای آموزش و پرورش هانوفر، نماینده سازمان عفو بینالملل، سه نفر از معلمان: اسماعیل عبدی، محمد قربانی، شیوا عاملیراد، و آمنه عسگری، فعال حقوق کودکان، و حسین رییسی، و کیل دادگستری، بودند.
تبریزی گفت: برگزارکنندگان امیدوارند این اقدام گامی در جهت پاسخگو کردن عاملان این جنایت انسانی در مجامع بینالمللی باشد.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران ۱۹ بهمن در بیانیهای اعلام کرد در جریان اعتراضات سراسری دیماه، ۲۰۰ دانشآموز به دست نیروهای سرکوب جمهوری اسلامی کشته شدهاند.
در این بیانیه که در شبکه اجتماعی ایکس منتشر شد، آمده بود: «دوصد نیمکت خالی؛ دوصد نام که نباید بیجان میشدند و این پایان نیست. دوصد نام؛ نامهایی که تکرارشان خواهیم کرد تا روز دادخواهی.»
این تشکل افزود: «هر نام یک "کاش" با خودش دارد: کاش زنده بود؛ کاش مدرسهاش هنوز منتظرش بود؛ کاش مادری مجبور نبود نام فرزندش را در فهرستها بخواند. اینها کودک بودند؛ زندگی داشتند، شیطنت داشتند و رویا داشتند، اما دستهایی تصمیم گرفتند که زندگیشان قابل حذف است.»
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران در ادامه بیانیه خود، اسامی دانشآموزان کشتهشده را منتشر کرد و نوشت: «این فهرست آرشیو مرگ نیست؛ کیفرخواستی است علیه سیستمی که کودک را نه صاحب زندگی، که مانعی برای بقای خود میبیند.»
این تشکل با اشاره به تداوم سیاستهای سرکوبگرانه حکومت اضافه کرد: «پس از مرگشان هم دست برنداشتند: نامها را ممنوع کردند، خاکسپاریها را بیصدا پیش بردند و حقیقت را انکار کردند. حذف، انکار و تحریف، ادامه همان سیاستی بود که پیشتر جانها را گرفته بود.»
این تشکل تاکید کرد نیمکتهای خالی در مدارس یادآور جنایات جمهوری اسلامی و سیاستی هستند که «کودک را از کلاس به گورستان فرستاد.»
در پایان این بیانیه آمده است: «ما این نامها را مینویسیم تا آموزش از بیطرفی دروغین بیرون بیاید و جامعه بداند تا وقتی مرگ کودک بیهزینه است، هیچ نظم سیاسیای مشروع نیست... نامها میمانند؛ برای مطالبه، برای پاسخگویی و برای پایاندادن به سیاست قتل کودک.»
شورای سردبیری ایراناینترنشنال پنجم بهمن در بیانیهای اعلام کرد بیش از ۳۶هزار و ۵۰۰ نفر در جریان سرکوب هدفمند انقلاب ملی ایرانیان به دستور علی خامنهای، دیکتاتور تهران، کشته شدهاند.
