مجله آتلانتیک در گزارشی تحلیلی نوشت شکل و دامنه هرگونه جنگ احتمالی آمریکا با [حکومت] ایران، مستقیماً به این بستگی دارد که دونالد ترامپ چه هدفی را دنبال میکند؛ هدفی که هنوز بهطور رسمی اعلام نشده اما چهار سناریوی متفاوت برای آن مطرح شده است.
این گزارش یادآور میشود که در دوره نخست ریاستجمهوری ترامپ، پنتاگون برای جلوگیری از جنگ، طرحهای درگیری گسترده با ایران را با مقامهای ارشد کاخ سفید در میان گذاشت تا «خطرات واقعی» آن روشن شود؛ اقدامی که دستکم دو بار ترامپ را از صدور دستور حمله منصرف کرد. اما این بار، همان طرحهای جنگی بهعنوان گزینههایی عملی روی میز قرار گرفتهاند.
به نوشته آتلانتیک، آمریکا اکنون یکی از بزرگترین آرایشهای نظامی دهههای اخیر خود را در خاورمیانه مستقر کرده است؛ بیش از ۱۰۰ هواگرد شامل جنگندههای اف-۱۸ و اف-۳۵، پهپادها و هواپیماهای شناسایی در منطقه حضور دارند و ناو هواپیمابر «جرالد آر. فورد» به همراه ناوشکنها و زیردریاییهای مجهز به موشکهای هدایتشونده در حال استقرار در برد عملیاتی ایران هستند.
ترامپ جمعه ۱ اسفند در پاسخ به پرسشی درباره احتمال حمله محدود گفت: «فکر میکنم میتوانم بگویم در حال بررسی آن هستم.» با این حال، به نوشته آتلانتیک، دولت هنوز هدف روشنی برای این تمرکز قدرت نظامی ارائه نکرده است. یکی از فرماندهان پیشین به آتلانتیک گفته است: «هر گزینه نظامی فقط درباره کاری که میتوانیم انجام دهیم نیست، بلکه درباره حفاظت از خود و منافعمان در برابر واکنش اجتنابناپذیر ایران هم هست.»
این گزارش چهار سناریوی اصلی را بررسی میکند: هدف قرار دادن رهبران جمهوری اسلامی، حمله به زیرساختهای موشکی، حمله مجدد به برنامه هستهای و یا ترکیبی از این اهداف. ترامپ پیشتر درباره رهبر جمهوری اسلامی نوشته بود که «دقیقاً میدانستم کجا پناه گرفته است» و اشاره کرده بود که میتوانست هدف قرار گیرد. اما کارشناسان هشدار میدهند چنین اقدامی میتواند به شدیدترین واکنش حکومت ایران منجر شود و حتی سپاه پاسداران را به اتخاذ موضعی تهاجمیتر سوق دهد. درباره برنامه موشکی نیز برایان کلارک، پژوهشگر موسسه هادسون، به آتلانتیک گفته است: «به نظر میرسد آمریکا در حال بررسی هدف قرار دادن اهداف نرمتر مانند پایگاههای سپاه و مراکز تولید است، آن هم در یک دوره طولانیتر.»
در مورد تاسیسات هستهای، ترامپ پیشتر در شبکه اجتماعی خود نوشته بود: «هیچ سلاح هستهای» و هشدار داده بود «حمله بعدی بسیار شدیدتر خواهد بود.» با این حال، میک مولروی، معاون پیشین وزارت دفاع آمریکا، به آتلانتیک گفته است: «باید از این تصور فاصله بگیریم که میتوانیم برنامه هستهای را برای همیشه نابود کنیم. میتوان چیزی را تخریب یا تضعیف کرد، اما این به معنای ناتوانی آنها در بازسازی نیست.» گزارش همچنین هشدار میدهد که طولانی شدن هر عملیات خطر تلفات غیرنظامی را افزایش میدهد و حکومت ایران همچنان میتواند از طریق موشکها، پهپادها یا تهدید تنگه هرمز واکنش نشان دهد.
آتلانتیک در جمعبندی تاکید میکند که این آرایش نظامی میتواند اهرم فشار برای دستیابی به توافق باشد، اما همزمان با هر هواپیما و ناوی که به منطقه میرسد، فشار سیاسی برای استفاده از این توان نظامی افزایش مییابد؛ تصمیمی که پیامدهای آن میتواند فراتر از ایران، کل منطقه و منافع آمریکا را در بر بگیرد.
