بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، اعلام کرد این کشور بهطور رسمی «جمهوری سومالیلند» را بهعنوان کشوری مستقل و دارای حاکمیت به رسمیت شناخته است. وزیران امور خارجه ترکیه، سومالی، مصر و جیبوتی این تصمیم را محکوم و بر حمایت خود از وحدت، حاکمیت و تمامیت ارضی سومالی تاکید کردند.
دفتر نخستوزیر اسرائیل جمعه پنج دی اعلام کرد نتانیاهو و عبدالرحمن محمد عبدالله، رییسجمهوری جمهوری سومالیلند در این باره یک بیانیه مشترک امضا کردهاند.
در این بیانیه مشترک آمده است این اقدام «در روح توافقهای ابراهیم» انجام شده؛ توافقهایی که به ابتکار دونالد ترامپ، رییسجمهوری آمریکا شکل گرفت.
نتانیاهو در این بیانیه، ضمن تبریک به رییسجمهوری سومالیلند، از آنچه «تعهد مشترک دو طرف به ثبات، صلح و مقابله با تروریسم» خوانده، قدردانی کرد و از عبدالله برای انجام یک سفر رسمی به اسرائیل دعوت به عمل آورد.
رییسجمهوری سومالیلند نیز این تصمیم را «تاریخی» توصیف و از نقش اسرائیل در تلاشهای امنیتی و صلح منطقهای قدردانی کرد.
به گزارش رسانههای اسرائیلی، سومالیلند ممکن است در آینده پذیرای پناهجویان فلسطینی از غزه شود.
کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل ۲۲ مرداد به نقل از منبع دیپلماتیک گزارش داد اسرائیل با پنج کشور شامل اندونزی، سومالیلند، اوگاندا، سودان جنوبی و لیبی، درباره امکان اسکان مردم نوار غزه در حال گفتوگو است.
این منبع دیپلمات گفت: «برخی از این کشورها، بهویژه اندونزی و سومالیلند، نسبت به پذیرش مهاجرت داوطلبانه از نوار غزه بیش از گذشته ابراز آمادگی کردهاند.»
سومالیلند کجاست؟
سومالیلند منطقهای در شمال شاخ آفریقاست که در سال ۱۹۹۱ پس از فروپاشی دولت مرکزی سومالی، بهطور یکجانبه اعلام استقلال کرد.
با این حال، سومالیلند تاکنون از سوی جامعه بینالمللی بهعنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخته نشده و از نظر حقوق بینالملل همچنان بخشی از سومالی محسوب میشود.
این منطقه از نظر سیاسی ساختاری نسبتا باثبات دارد. سومالیلند دارای دولت محلی، پارلمان، نیروهای امنیتی، نظام انتخاباتی و پول ملی (شیلینگ سومالیلند) است و در مقایسه با بسیاری از مناطق سومالی، سطح بالاتری از امنیت و ثبات را تجربه کرده است.
پایتخت سومالیلند شهر هرگيسا است و بندر بربره در ساحل دریای سرخ یکی از مهمترین داراییهای راهبردی آن به شمار میرود.
این بندر در سالهای اخیر توجه کشورها و شرکتهای خارجی، بهویژه امارات متحده عربی و اتیوپی، را جلب کرده است.
از نظر تاریخی، سومالیلند پیشتر مستعمره بریتانیا بود و در سال ۱۹۶۰ برای مدت کوتاهی مستقل و سپس با سومالی ایتالیایی متحد شد.
رهبران سومالیلند معتقدند فروپاشی این اتحاد و تجربه خشونتهای گسترده در دهههای بعد، مبنای مشروعیت ادعای استقلال آنهاست.
با وجود ثبات نسبی داخلی، سومالیلند با چالشهایی جدی روبهروست؛ از جمله نبود بهرسمیتشناسی بینالمللی، محدودیت در دسترسی به نظام مالی جهانی، فقر، بیکاری و مناقشههای ارضی.
