حسین دماوندی، معاون برنامهریزی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان تهران، هشدار داد که پارکهای جنگلی تهران از جمله چیتگر، سرخه حصار، لویزان و مهرآباد در معرض خطر خشکیدگی و بروز آفت سوسک پوستهخوار قرار گرفته است.
دماوندی سهشنبه ۲۱ مرداد در جریان یک نشست خبری علت این امر را «تنشهای آبی و عدم آبیاری مناسب از سوی شهرداری تهران» در هفتههای اخیر عنوان کرد.
این مقام اداره منابع طبیعی تهران با بیان اینکه اگر درختان آفتزده قطع نشوند، آفت به تمام جنگلهای تهران آسیب میزند، گفت در حال حاضر بخشی از درختان پارکهای چیتگر و سرخهحصار خشک شده است.
او اضافه کرد منابع طبیعی استان به دلیل عدم شیوع آفات ناچار به قطع درختان بیش از ۵۰ سال سن کرده که نگرانیهایی را برای شهروندان ایجاد کرده است.
دماوندی در ادامه از شهرداری تهران خواست تا تدبیری جدی برای پارک های جنگلی تهران بیندیشد.
در ادامه این نشست، رضا بنیاسدیفر، فرمانده یگانهای انتظامی و حفاظتی فراجا، با انتقاد از «بیتوجهی چند دههای به منابع طبیعی» گفت این روند منجر به بحران آب، برق، کاهش سطح آبهای زیرزمینی و تخریب زیستمحیطی شده است.
او تبدیل جنگلها به زمین کشاورزی یا مسکونی، چرای بیضابطه دام و ساختوساز بدون ارزیابی زیستمحیطی را از عوامل اصلی تخریب دانست.
طی سالهای گذشته هشدارهای بسیاری درباره خطر نابودی جنگلها در نقاط مختلف از جمله تهران داده شده است.
در مهرماه ۱۴۰۳، ایوب رضایی، جنگل شناس باغ گیاه شناسی ملی ایران، از نابودی ۶۰ درصد گونههای گیاهی جنگل چیتگر تهران خبر داد و گفت این ناحیه دیگر محیط مناسبی برای رشد برخی گونه های گیاهی نیست.
او در این خصوص گفته بود: «در جنگلهای چیتگر گرما، آلودگی، کاهش بارندگی و ورود آفات و حشرات چوبخوار که از نشانههای گسترش تاثیر تغییرات اقلیمی است، به تنه و چوبهای درختان این ناحیه آسیب زده و تعدادی از آنها را از بین برده است.»
در دیماه ۱۴۰۲، علیمحمد مختاری، مدیرعامل سازمان بوستانهای شهرداری تهران از «طغیان سوسک پوستخوار» در پارکها و بوستانهای تهران خبر داد و آن را علت اصلی خشکشدن تعدادی از درختان این شهر عنوان کرد.
او همان زمان اشاره کرد این حشره یکی از آفات مهم درختان است و باید درختان آلوده حذف شوند.
در آبان همان سال نیز ناصر امانی، عضو کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران گفته بود «در پارکهای جنگلی سرخهحصار، لویزان و چیتگر، ۱۲ هزار و ۷۰۳ درخت خشک شده است.»
او همان زمان گفت: «کوتاهی در نگهداشت، شیوع آفت، کاهش بارندگی و کمبود آب، از جمله دلایل خشک شدن درختان بوستان سرخهحصار است.»
گزارشها و هشدارهای مکرر کارشناسان و مسئولان در سالهای گذشته نشان میدهد بحران خشکیدگی و شیوع آفات در پارکهای جنگلی تهران دیگر یک تهدید دور نیست، بلکه به مرحله «آسیب جدی» رسیده است.
به گفته کارشناسان، اگر مدیریت آبیاری، کنترل آفات و حفاظت از اراضی جنگلی بهسرعت در دستور کار قرار نگیرد، بخش بزرگی از جنگلهای شهری پایتخت در سالهای آینده از بین خواهد رفت؛ وضعیتی که علاوه بر از دست رفتن سرمایههای طبیعی، کیفیت هوای تهران و زیستپذیری آن را بیش از پیش تهدید میکند.
