میلیونها زن برای دریافت توصیههای بهداشتی مرتبط با سرطانهای زنان به پلتفرم «تیکتاک»، شبکه اجتماعی چینی مراجعه میکنند اما طبق یک مطالعه جدید در آمریکا، بیشتر اطلاعات ارائه و دریافت شده، گمراهکننده یا بهطور چشمگیری نادرست هستند و میتوانند سلامتی افراد را به خطر بیندازند.
گروه پژوهشکننده، یافتههای خود را تحت عنوان «فراتر از یک آهنگ و رقص: بررسی دیدگاههای بیماران و کیفیت آموزشی در رابطه با محتوای سرطان زنان در تیکتاک» در مجله Gynecologic Oncology منتشر کردند.
بر اساس نظر پروفسور لورا چمبرز، نویسنده ارشد این مطالعه و همکارانش در بخش انکولوژی زنان در دانشگاه ایالتی اوهایو، قدرت شبکههای اجتماعی در ارائه و تغذیه اطلاعات نادرست میتواند پیامدهای زیانباری برای سلامتی بیماران داشته باشد.
میزان دانلود اپلیکیشن «تیکتاک» به بیش از ۱۳۰ میلیون بار در آمریکا و دو میلیارد بار در سراسر جهان رسیده که این میزان دانلود بیشتر از سوی جوانان انجام شده است.
این پلتفرم ویدیوهایی را که از سوی کاربران بارگذاری میشود، در مدت زمان بین سه ثانیه تا ۱۰ دقیقه ارائه میدهد.
پروفسور چمبرز علاقهمند بوده است تا درباره نگرانیهای ناگفته بیماران خود که بسیاری از آنها زنان و مادران جوان هستند، بیشتر بداند.
او میخواسته بفهمد آنها چگونه از شبکههای اجتماعی استفاده میکنند، چه اطلاعاتی به اشتراک میگذارند و چگونه از آن اطلاعات استفاده میکنند.
برای این مطالعه، او و همکارانش ۵۰۰ پست پرطرفدار «تیکتاک» را بهطور منسجم و سامانمند جستوجو کردند و پنج هشتگ برتر مربوط به سرطان زنان - تخمدان، آندومتر، دهانه رحم و فرج و همچنین بیماریهای تروفوبلاستیک بارداری را برای موضوعهای کلیدی، کیفیت اطلاعات و قابلیت اطمینان به محتوای مرتبط با سرطان زنان در «تیکتاک» تجزیه و تحلیل کردهاند.
در این مطالعه ۱۱ موضوع اصلی شناسایی و با تفاوتهای قابل توجه زمانی بر اساس محل بیماری و نژاد بررسی شدهاند.
ویژگیهای جمعیتشناسی، لحن پیام و موضوعهای ریشهای نیز در این پژوهش جمعآوری و فیلمهای آموزشی با استفاده از مقیاس اطلاعات آموزش بهداشت از نظر کیفیت رتبهبندی شدهاند.
تا اوت سال ۲۰۲۲، پنج هشتگ برتر برای هر نوع سرطان زنان بیش از ۴۶۶ میلیون بازدید داشته است که از میان آنها، تقریبا سهچهارم اطلاعات مربوط به تیکتاک «نادرست» بوده است.
محققان دریافتهاند بهطور کلی کیفیت اطلاعاتی که از طریق تیکتاک به اشتراک گذاشته میشود پایین بوده و حداقل ۷۳ درصد محتوای تولید شده نیز نادرست و واجد کیفیت آموزشی ضعیفی است.
پروفسور چمبرز گفته است: «این دادهها واقعا ما را بهعنوان بخشی از جامعه پزشکی تشویق میکند تا بپرسیم چگونه میتوانیم یک محیط مراقبتی فراهم کنیم که بیماران را به نوعی از اعتماد و گفتوگوی درست ترغیب کند.»
به گفته او باید دید بهعنوان یک جامعه گستردهتر، در زمینه ارائه اطلاعات بهداشتی باکیفیت به بیماران و خدمات حمایتی در مورد سرطانهای زنان چه کاری میتوان انجام داد.
چمبرز همچنین گفته است بیمارانی را که به دنبال جامعهای از افراد همفکر با تجربیات مشابه هستند، باید تشویق کرد تا سراغ انجمنهای پشتیبانی حضوری و آنلاین با حمایت سازمانهای معتبر پزشکی و حمایت از بیماران بروند.
